Jak rozmawiać z dziećmi o pandemii

19 listopada, 2020

Dziś odmieniamy słowa koronawirus we wszystkich przypadkach. Razem z tym słowem pojawia się szereg emocji i przeżyć. Problemy w pracy, strach o zdrowie swoje lub bliskich, poczucie osamotnienia. Dzieci także przeżywają sytuację i cierpią z powodu wprowadzanych obostrzeń. Izolacja, brak kontaktu z rówieśnikami, dziadkami powodują poczucie osamotnienia i lęk. Dzieci zazwyczaj nie mówią o emocjach, ale zaczynają zachowywać się inaczej – często będąc nadmiernie aktywne lub osowiałe, powodując problemy i konflikty. Warto zastanowić się czy trudne zachowania dziecka nie są wynikiem stresu spowodowanego zmianami trybu życia w pandemii. Jak więc mówić o wirusie z dziećmi?

Po pierwsze zawsze szczerze. Nie obawiajmy się przyznać do własnych uczuć. Dzieci świetnie wyczuwają nasze stany emocjonalne i od razu wychwytują fałszywą nutę. Nie wahajmy się ujawniać, że się obawiamy lub złościmy na tę trudną dla wszystkich sytuację.

Po drugie odpowiadajmy na pytania krótko i adekwatnie do wieku dziecka. Nie ma potrzeby recenzować naukowych artykułów przedszkolakowi ani mówić, że wszystko będzie dobrze nastolatkowi. Z przedszkolakiem czytaj bajki (Zuzia w czasie pandemii albo Basia. Misiek Zdzisiek i głupi wirus link: https://basia.com.pl) i rysuj, z uczniem rozmawiaj i dopytuj co wie o wirusie i jak to rozumie, stwórzcie wspólnie grę w wirusa, zapytajcie starszych sąsiadów czy nie potrzebują pomocy; w rozmowie z nastolatkiem zaakcentuj fakt, że pandemia kiedyś osłabnie i rozwijaj społeczną odpowiedzialność, tłumacz po co należy przestrzegać obostrzeń, wspólnie weryfikujcie medialne doniesienia z faktami naukowymi.

Po trzecie spytajmy jak czuje się nasza pociecha, gdy słyszy o wirusie. Otworzenie rozmowy pytaniem, np.:  a co Ty myślisz o tym że zamknięto szkoły lub jak Ty myślisz co to jest ten wirus?, może pomóc zrozumieć nam jak tę sytuację przeżywa i rozumie dziecko. Nawet najmłodsze przedszkolaki mają swoje własne wyobrażenia na ten temat. Warto ich posłuchać, by przekonać się czego dziecko potrzebuje. Może zaskoczyć nas fakt, że maluchy martwią się o dziadków,  a nastolatki mimo lekcji online,  tęsknią za przyjaciółmi z klasy. Takie konkretne informacje mogą nam podpowiedzieć co zrobić, żeby pomóc dziecku przeżyć czas pandemii jak najmniej boleśnie.

Zamieńmy słowa w czyny – myjmy razem ręce, nucąc lubianą piosenkę, okazujmy sobie wsparcie – proponujmy sąsiadom i rodzinie pomoc w zakupach choćby przez internet, odpuszczajmy spory o drobiazgi, pracujmy nad utrzymaniem stresu na bezpiecznym dla nas poziomie,  wykonując ćwiczenia fizyczne, relaksacyjne i często się przytulając. Nie zapominajmy o zabawie. Nie ma nic złego w odgrywaniu wirusa maskotkami, rysowaniu go czy wymyślaniu o nim żartów.

Zadbajmy o stałe punkty w codzienności – wprowadźmy plan dnia – nawet jeśli nie wiadomo, czy będzie można pójść do szkoły czy przedszkola, to świat będzie nadal przewidywalny i uporządkowany.

Czytaj również

Dziecko u psychoterapeuty

Rozwój dziecka i jego funkcjonowanie bywa przyczyną wielu rodzicielskich pytań i rozterek. Nie jest łatwo zrozumieć dziecko i często zaskakujące rodziców zachowania. Nie jest też łatwo reagować na nie w taki sposób, by dziecko mogło skorzystać z pomocy

Czytaj więcej >

Witaj szkoło!

Wrzesień to początek roku szkolnego. To jednocześnie koniec wakacji. Nie tylko dla dzieci, również dla nas dorosłych, rodziców. Jak o tym czasie myślimy? Co przekazujemy naszym dzieciom? Czy początek szkoły oznacza początek czegoś nowego, ekscytującego, zmianę, która przyniesie

Czytaj więcej >

Terapeutyczna przyjaźń

Z obserwacji potwierdzonych badaniami wiadomo, że różnimy się między sobą potrzebą wsparcia, gotowością do jego dawania i przyjmowania, percepcją tego, co oferują nam inni. Kobiety mają przez całe życie więcej koleżanek i przyjaciółek niż mężczyźni. Od dzieciństwa dziewczęta

Czytaj więcej >

Kontakt

Zdjęcie lokalizacji pracowni psychologicznej Ego na ulicy Murmańskiej

Praga Południe, Wawer, Wesoła, Rembertów, Ząbki, Gocław

Pracownia Psychologiczna Ego.
ul. Murmańska 6 lok. 5
04-203 Warszawa

Pracownia Psychologiczna Ego


NIP 952 135 35 62, REGON 017441219

Murmańska 6 lok. 5,
04-203 Warszawa
Nr konta: 54 1140 2004 0000 3802 7577 5722

Pracownia Psychologiczna Ego
Niepubliczna Poradnia
Psychologiczno-Pedagogiczna

NIP 952 135 35 62, REGON 384083617
ul. Murmańska 6 lok. 5,
04-203 Warszawa

Masz pytanie?
Skontaktuj się z nami

Pracujemy online

Grafika pokazująca kobietę przy telefonie i smartfonie
Logotypy komunikatorów internetowych

Naszym Klientom proponujemy również konsultacje i terapię online. Jeśli nie możesz spotkać się z nami w gabinecie, przeczytaj jak korzystać z konsultacji zdalnych i umów się na wizytę.