Mój przyjaciel stres

Autor:
Iwona Ring
4 czerwca, 2021

Chociaż poprzez wieki zmieniał się charakter niebezpieczeństw czyhających na człowieka, mechanizm fizjologiczny pozostał niezmieniony. Tak jak tysiące lat temu i dziś daje o sobie znać przyspieszonym biciem serca, gwałtownym skurczem żołądka, poceniem się rąk, blednięciem. Kiedyś pełnił funkcję przystosowawczą; ułatwiał podjęcie walki lub ucieczkę. Dziś zupełnie nie pasuje do współczesnych zagrożeń, mających często społeczny charakter.

 Ale jest. I jeśli dokucza zbyt często, może być przyczyną pogorszenia samopoczucia, wypalenia, apatii, a także wielu groźnych chorób. Stres. Czy można się przed nim ukryć? Czy możliwe jest życie bez stresu? Wydaje się, że nie. A jeśli tak, to jak sobie z nim radzić?

Po pierwsze; pogodzić się z tym, że nie da się go uniknąć. Warto odrzucić mit, że udane życie, to takie, w którym nie ma trudnych sytuacji i problemów wymagających rozwiązania. Uznanie, że stres jest nieodłącznym elementem każdego dnia, już jest po części poradzeniem sobie z nim; łatwiej nam wówczas, zamiast obrażać się na życiowe perypetie, po prostu wziąć się z nimi za bary.

Po drugie: docenić go. Na pewno większość z nas zaobserwowała, że kiedy działamy pod presją czasu, kiedy mamy nadmiar obowiązków, stajemy się bardziej skoncentrowani, działamy szybciej i skuteczniej. Bywa, że nie ma nic gorszego niż nadmiar czasu –  odkładamy wówczas wszystko na później (po co się spieszyć, skoro czasu jest tak wiele?). To daje o sobie znać ta jasna strona stresu – stres mobilizuje, zwiększa naszą efektywność, ułatwia odnajdywanie najlepszych rozwiązań.

Ale zgoda, stres to również przeciążenie, przemęczenie, bezsenne noce, obniżona sprawność i bardzo poważne choroby. Jeśli czujemy, że stres nas zdominował, że towarzyszy nam nieprzerwanie i nie dajemy sobie z nim rady, trzeba szukać przyczyny.

  • Może jesteśmy nie dość asertywni lub nie szanując się, pozwalamy, by inni nas wykorzystywali i zwyczajnie mamy zbyt wiele obowiązków w pracy, w domu;
  • Może nie dość dobrze zdajemy sobie sprawę z tego, co jest tak naprawdę dla nas ważne i bierzemy się za wszystko naraz. Jeśli tak, warto zastanowić się nad własnymi priorytetami i zatroszczyć się o taką organizację, aby to im poświęcać jak najwięcej czasu;
  • Może padliśmy ofiarą własnego perfekcjonizmu, który sprawia, że grzęźniemy w drobiazgach i tracimy umiejętność odróżniania rzeczy ważnych od zupełnie nieistotnych, gdy tymczasem łatwo przekonać się, że świat się wcale nie wali,  jeśli nie wykonamy czegoś najlepiej;
  • Może mamy skłonność do demonizowania trudności, czekających nas i minionych problemów, długo je analizujemy, rozpamiętujemy, odkładamy trudne sprawy na później i w rezultacie tworzymy swoje upiory, zamiast rozwiązywać, upraszczać. Ileż to razy stwierdzaliśmy po zakończeniu trudnej sprawy, że wbrew naszym oczekiwaniom nie była aż tak trudna.
  • A może wreszcie wymagamy od siebie zbyt wiele, nie dając sobie przyzwolenia na okresy gorszej formy i zapominając, że aby ją utrzymać musimy troszczyć się o swoją dietę, zdrowie, fizyczną i psychiczną kondycję, a więc zapewnić sobie czas na odpoczynek, kontakt z przyjaciółmi, po prostu czas dla siebie.

Czytaj również

Dziecko u psychoterapeuty

Rozwój dziecka i jego funkcjonowanie bywa przyczyną wielu rodzicielskich pytań i rozterek. Nie jest łatwo zrozumieć dziecko i często zaskakujące rodziców zachowania. Nie jest też łatwo reagować na nie w taki sposób, by dziecko mogło skorzystać z pomocy

Czytaj więcej >

Witaj szkoło!

Wrzesień to początek roku szkolnego. To jednocześnie koniec wakacji. Nie tylko dla dzieci, również dla nas dorosłych, rodziców. Jak o tym czasie myślimy? Co przekazujemy naszym dzieciom? Czy początek szkoły oznacza początek czegoś nowego, ekscytującego, zmianę, która przyniesie

Czytaj więcej >

Terapeutyczna przyjaźń

Z obserwacji potwierdzonych badaniami wiadomo, że różnimy się między sobą potrzebą wsparcia, gotowością do jego dawania i przyjmowania, percepcją tego, co oferują nam inni. Kobiety mają przez całe życie więcej koleżanek i przyjaciółek niż mężczyźni. Od dzieciństwa dziewczęta

Czytaj więcej >

Kontakt

Zdjęcie lokalizacji pracowni psychologicznej Ego na ulicy Murmańskiej

Praga Południe, Wawer, Wesoła, Rembertów, Ząbki, Gocław

Pracownia Psychologiczna Ego.
ul. Murmańska 6 lok. 5
04-203 Warszawa

Pracownia Psychologiczna Ego


NIP 952 135 35 62, REGON 017441219

Murmańska 6 lok. 5,
04-203 Warszawa
Nr konta: 54 1140 2004 0000 3802 7577 5722

Pracownia Psychologiczna Ego
Niepubliczna Poradnia
Psychologiczno-Pedagogiczna

NIP 952 135 35 62, REGON 384083617
ul. Murmańska 6 lok. 5,
04-203 Warszawa

Masz pytanie?
Skontaktuj się z nami

Pracujemy online

Grafika pokazująca kobietę przy telefonie i smartfonie
Logotypy komunikatorów internetowych

Naszym Klientom proponujemy również konsultacje i terapię online. Jeśli nie możesz spotkać się z nami w gabinecie, przeczytaj jak korzystać z konsultacji zdalnych i umów się na wizytę.