Przedszkole – czego boją się rodzice?

Autor:
Iwona Ring
4 czerwca, 2021

Okres przedszkolny jest jednym z przyjemniejszych w życiu rodziny. Dziecko dorasta na tyle, że nie absorbuje już tak bardzo swoich rodziców, dając im szansę na wygospodarowanie czasu dla siebie.

 To właśnie w tym okresie wcześniej niepracujące mamy decydują się na powrót do pracy. Łatwiej również o różnorodność form spędzania wolnego czasu; spotkania ze znajomymi, wycieczki i urlopy, a także samotne wyjścia rodziców – przedszkolaka można zostawić w domu pod opieką babci lub niani. Dziecko, rozwijając się, staje się coraz bardziej atrakcyjnym kompanem dla obojga rodziców; przybywa zabaw, w których z coraz większą satysfakcją uczestniczyć może zarówno mama, jak i tata. Gdy rodzice porównują okres przedszkolny i szkolny, doceniają również i to, że opiekując się przedszkolakiem, nie mają jeszcze obowiązku sprawdzania i pomagania w odrabianiu lekcji, chodzenia na wywiadówki, wożenia dziecka na dodatkowe zajęcia – okres przedszkolny nie obciąża rodziców takimi obowiązkami.

Jeśli więc dorośli myślą z niepokojem o przedszkolu, to zwykle ich niepokój dotyczy samego momentu przejścia od okresu niemowlęcego do przedszkolnego. Wyzwaniem dla dorosłych jest wówczas konieczność przeorganizowania rodzinnego życia; ustalenia kto będzie odprowadzał i odbierał dziecko z przedszkola, jak na nowo rozłożyć obowiązki domowe, gdy wraz z pójściem dziecka do przedszkola, mama rozpoczyna pracę, lub rodzice zamierzają ograniczyć rolę babci, lub niani dotychczas opiekującej się pociechą i – przy okazji – wspierającej rodziców w innych domowych obowiązkach. Zdarza się, że pod lękiem o dziecko kryje się obawa, że my dorośli z tymi zmianami sobie po prostu nie poradzimy

Z moich rozmów z rodzicami wynika również, że niepokoją się oni o to, czy dziecko da sobie radę w przedszkolu; czy nie będzie płakało, chorowało, czy będzie umiało bawić się z innymi dziećmi, czy poradzi sobie z samodzielnym jedzeniem, czy będzie słuchało pani. Niepokój bywa większy, gdy rodzice traktują przedszkolny start dziecka jako rodzaj sprawdzianu swoich wychowawczych umiejętności, a obserwowane w pierwszych dniach trudności traktują jako sygnał o popełnionych błędach.

Tymczasem trzylatek, jeśli wcześniej nasycił się bliskością z mamą i tatą, jest gotowy, a nawet spragniony kontaktów z rówieśnikami. I zwykle w ciągu kilku, kilkunastu dni aklimatyzuje się w nowym miejscu i przyzwyczaja do nowej sytuacji. Zwykle dzieje się to tym szybciej, im mniej wątpliwości dotyczących przedszkola mają sami rodzice. Jeśli są przekonani, że decydując się na oddanie dziecka do przedszkola, nie wyrządzają mu krzywdy, dziecko także znajduje nową sytuację jako normalną i bezpieczną.

Jako psycholog jestem za przedszkolem; sprzyja ono rozwojowi społecznemu dziecka, przyspiesza i wzbogaca rozwój emocjonalny, pozwala na zdobywanie nowych umiejętności, a rodzicom daje szansę na samorealizację.

Aby jesienny start dziecka był udany, warto się więc do niego dobrze przygotować.

Polecałabym przede wszystkim:

-Rozważny wybór przedszkola – ważne jest, by rodzice mieli zaufanie do osób, pod których opieką pozostawiają dziecko w przedszkolu.

-Udział dziecka w zajęciach adaptacyjnych – umożliwiają one zarówno dzieciom jak i rodzicom oswojenie się z przedszkolem;

-Takie zorganizowanie czasu, by w pierwszym okresie można było odbierać dziecko z przedszkola wcześniej, stopniowo wydłużając ten czas.

-Przygotowanie się na to, że większość dzieci rozpoczynających przedszkole częściej przeziębia się i choruje – zdecydowanie warto mieć w zanadrzu nianię lub babcię, która zaopiekuje się dzieckiem, gdy nie będzie mogło pójść do przedszkola.

Czytaj również

Dziecko u psychoterapeuty

Rozwój dziecka i jego funkcjonowanie bywa przyczyną wielu rodzicielskich pytań i rozterek. Nie jest łatwo zrozumieć dziecko i często zaskakujące rodziców zachowania. Nie jest też łatwo reagować na nie w taki sposób, by dziecko mogło skorzystać z pomocy

Czytaj więcej >

Witaj szkoło!

Wrzesień to początek roku szkolnego. To jednocześnie koniec wakacji. Nie tylko dla dzieci, również dla nas dorosłych, rodziców. Jak o tym czasie myślimy? Co przekazujemy naszym dzieciom? Czy początek szkoły oznacza początek czegoś nowego, ekscytującego, zmianę, która przyniesie

Czytaj więcej >

Terapeutyczna przyjaźń

Z obserwacji potwierdzonych badaniami wiadomo, że różnimy się między sobą potrzebą wsparcia, gotowością do jego dawania i przyjmowania, percepcją tego, co oferują nam inni. Kobiety mają przez całe życie więcej koleżanek i przyjaciółek niż mężczyźni. Od dzieciństwa dziewczęta

Czytaj więcej >

Kontakt

Zdjęcie lokalizacji pracowni psychologicznej Ego na ulicy Murmańskiej

Praga Południe, Wawer, Wesoła, Rembertów, Ząbki, Gocław

Pracownia Psychologiczna Ego.
ul. Murmańska 6 lok. 5
04-203 Warszawa

Pracownia Psychologiczna Ego


NIP 952 135 35 62, REGON 017441219

Murmańska 6 lok. 5,
04-203 Warszawa
Nr konta: 54 1140 2004 0000 3802 7577 5722

Pracownia Psychologiczna Ego
Niepubliczna Poradnia
Psychologiczno-Pedagogiczna

NIP 952 135 35 62, REGON 384083617
ul. Murmańska 6 lok. 5,
04-203 Warszawa

Masz pytanie?
Skontaktuj się z nami

Pracujemy online

Grafika pokazująca kobietę przy telefonie i smartfonie
Logotypy komunikatorów internetowych

Naszym Klientom proponujemy również konsultacje i terapię online. Jeśli nie możesz spotkać się z nami w gabinecie, przeczytaj jak korzystać z konsultacji zdalnych i umów się na wizytę.